» ΓΙΑ ΤΟΝ EDO » ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ » ΓΕΝΟΒΑ ΚΑΙ ΣΑΜΠΝΤΟΡΙΑ

"Μόνο ο ουρανός ξέρει το γιατί. Για πάντα μαζί μας. Γεια σου Edo"
Νότιο πέταλο - στάδιο Marassi - Γένοβα

"Τα χρώματα δεν χωρίζουν μια φιλία. Γεια σου Edo"
Βόρειο πέταλο - στάδιο Marassi - Γένοβα






Ο Edoardo και ο Carlo γνωρίζονται στο επιστημονικό λύκειο: ο Carlo πάει τρίτη (κερδίζει χρονιά), ο Edo πρώτη. Μεταξύ τους γεννιέται αμέσως μια δυνατή φιλία που τους ενώνει, ανεξάρτητα από το σχολείο, με κοινά ενδιαφέροντα, φιλίες και ποδοσφαιρικούς αγώνες.
Αυτή η φιλία συνεχίζει να τους δένει, ακόμη και μετά το τέλος του σχολείου: όπως είναι φυσικό στη ζωή, υπάρχουν κάποιες στιγμές που βρίσκονται πιο συχνά και άλλες που χάνονται. για να βρεθούν και πάλι.

Μετά από τις 20 Ιουλίου 2001, ο Edo θα γράψει σε έναν τοίχο στην πλατεία Manin (τόπο συνάντησης με τους κοινούς φίλους) «Ένας φίλος, ένας αδερφός: Γεια σου Carlo».

Και από τις 20 Ιουλίου 2001, ο Edoardo δεν θα καταφέρει να ξεκολλήσει από την Πλατεία Alimonda.
Μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου 2002.
Ο Edoardo πηγαίνει στην Ελβετία, στη Ζυρίχη, για να συμμετάσχει στη διαδήλωση κατά του ΠΟΕ και κατόπιν για να δει μια μεγάλη του αγάπη: τη Γένοβα, που θα παίξει στο Κόμο.
Συναντιέται με ένα φίλο του, το Mattia, που μένει στη Ρίβα Σαν Βιτάλε, και πηγαίνουν μαζί στη διαδήλωση. Όταν γυρίζουν στο σπίτι, ο Edo αισθάνεται κουρασμένος, λέει στο φίλο του ότι θέλει να κοιμηθεί λίγο και ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι...
Είναι 2 Φεβρουαρίου 2002, ο Edoardo πεθαίνει από μυοκαρδίτιδα.


"Ragazzo genovese trovato morto a Riva" - Ansa

"Morte misteriosa di un no global" di A. Boschi, Il Manifesto

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ